துங்க்நாத் மகாதேவர் கோயில்

அறிமுகம்

உத்தராகண்டின் ருத்திரப்ரயாக் மாவட்டத்தில் 3,680 மீட்டர் உயரத்தில் அமைந்துள்ள துங்க்நாத் மகாதேவர் கோயில், உலகின் மிக உயரமான சிவன் கோயில்களில் ஒன்று. பஞ்ச கேதார் தலங்கள் ஐந்திலும் இதுவே மிக உயரமானது. பாண்டவர்களிடமிருந்து தப்பிக்க சிவன் காளையாக உருமாறியபோது, அவரது கரங்கள் தோன்றிய இடம் இது என்பது கோயில் மரபு. இதனால் இது பஞ்ச கேதார் வட்டத்தில் மூன்றாவது, அதாவது த்ரிதீய தலமாகக் கருதப்படுகிறது. கோயிலுக்கு நேரடியாகச் செல்ல சாலை வசதி இல்லை. வாகனம் செல்லும் கடைசி இடமான சோப்தாவிலிருந்து யாத்ரீகர்கள் சுமார் 3.5 கி.மீ. தூரம் நடந்தே செல்ல வேண்டும். கேதார்நாத் வனவிலங்கு சரணாலயத்திற்குள் உள்ள மலை மேய்ச்சல் நிலங்கள் மற்றும் ரோடோடென்ட்ரான் காடுகள் வழியாக கல் பதித்த பாதை செல்கிறது. பெரும்பாலான பயணிகளுக்கு இந்த நடைப்பயணமே தரிசனத்தின் முதல் பகுதியாகும். ஏனெனில் கோயில் சந்திரசிலா மலைத்தொடருக்குக் கீழேயே அமைந்துள்ளது. வழியில் சில தேநீர் கடைகளைத் தவிர வேறு எதுவும் இல்லை.

புராணமும் தொன்மையும்

கோயில் மரபின்படி, மகாபாரதத்தில் குறிப்பிடப்படும் குருக்ஷேத்திரப் போருக்குப் பிறகு, தங்கள் உறவினர்களைக் கொன்ற பாவத்திலிருந்து விடுபட விரும்பிய பாண்டவர்கள் துங்க்நாதைக் கட்டியெழுப்பினர். ஐந்து சகோதரர்களும் சிவனிடம் மன்னிப்பு கேட்க அவரைத் தேடிச் சென்றனர். ஆனால் சிவன் அவர்களைத் தவிர்த்து உயர் இமயமலைப் பகுதிக்கு ஓடிச் சென்று, குப்த்காசி அருகே மாடுகளுக்கிடையே மறைவதற்காக காளையாக உருமாறினார். பீமன் அந்தக் காளையை அடையாளம் கண்டு பிடிக்க முயன்றபோது, அது நிலத்திற்குள் புதைந்து செல்லத் தொடங்கியது. அதன் உடலின் பல்வேறு பாகங்கள் மலைகளில் ஐந்து வெவ்வேறு இடங்களில் மீண்டும் மேற்பரப்பில் தோன்றியதாக உள்ளூர் கதைகள் கூறுகின்றன. அந்தந்த இடத்தில் அந்தந்த உறுப்பை வழிபடுவதற்காக பாண்டவர்கள் ஒவ்வொரு தலத்திலும் ஒரு கோயிலை எழுப்பினர்.

முதுகுத் திமில் கேதார்நாத்திலும், தொப்புள் மத்யமகேஷ்வரிலும், சடைமுடி கல்பேஷ்வரிலும், முகம் ருத்ரநாத்திலும், கரங்கள் துங்க்நாத்திலும் தோன்றின. இவை இணைந்தே இன்று பஞ்ச கேதார் என அழைக்கப்படும் தலத் தொகுப்பை உருவாக்குகின்றன. கோயிலுக்கு மேலே உள்ள சந்திரசிலா சிகரம் தொடர்பாக இன்னொரு உள்ளூர் நம்பிக்கையும் உள்ளது. இராவணனை வென்ற பிறகு, பிராமணக் கொலைப் பாவத்திற்குப் பரிகாரமாக இராமன் அங்கு தவமிருந்ததாக உள்ளூர் கதைகள் கூறுகின்றன. இதனாலேயே இன்றும் அந்த மலைத்தொடர் அவரது பெயரைத் தாங்கி நிற்கிறது.

வரலாற்றுப் பயணம்

தற்போதைய கல் கட்டமைப்பு சுமார் ஆயிரம் ஆண்டுகள் பழமையானது என வரலாற்று ஆய்வாளர்கள் கருதுகின்றனர். ஏழாம் நூற்றாண்டு முதல் பன்னிரண்டாம் நூற்றாண்டு வரை மத்திய இமயமலைப் பகுதியை ஆண்ட, தற்போதைய உத்தராகண்ட் முழுவதும் பல கல் கோயில்களைக் கட்டிய கத்யூரி மன்னர்களுடன் இதன் கட்டுமானம் தொடர்புடையது எனக் கருதப்படுகிறது. திட்டவட்டமான நிறுவன தேதியோ, நிறுவியவர் யார் என்றோ ஆவணப்படுத்தப்படவில்லை. கேதார்நாத் மற்றும் மத்யமகேஷ்வர் கோயில்களை ஒத்த கட்டிடக்கலை அமைப்பின் அடிப்படையில், துங்க்நாத்தை ஒரு குறிப்பிட்ட நிகழ்வோடு அல்லாமல், பரந்த கத்யூரி கோயில் கட்டுமானக் காலகட்டத்தோடு தொடர்புபடுத்துகின்றனர். மற்ற கேதார் தலங்களிலிருந்து துங்க்நாத்தை வேறுபடுத்தும் ஒரு விவரமும் உள்ளது. கேதார்நாத் உள்ளிட்ட பல சகோதரத் தலங்களின் பூசாரிகள் தங்கள் மரபை எட்டாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த ஆதி சங்கராச்சாரியாரின் சீர்திருத்தங்களுடன் இணைத்துக் கொண்டாலும், துங்க்நாத்தில் நீண்டகாலமாக மக்குமத் கிராமத்தைச் சேர்ந்த உள்ளூர் பிராமண பூசாரிகளே வழிபாடு நடத்தி வருகின்றனர். இந்த மரபை கோயில் அந்த சீர்திருத்தத்திலிருந்து தனித்து வைத்திருக்கிறது.

கோயில் அதன் உயரத்திற்கு ஏற்ப ஒரு நிலையான பருவகால சுழற்சியைப் பின்பற்றுகிறது. பத்ரி கேதார் கோயில் குழு நிர்ணயிக்கும் தேதியில், ஏப்ரல் அல்லது மே மாதங்களில் அட்சய திருதியை அன்று ஒவ்வொரு ஆண்டும் திறக்கப்படுகிறது. பனி வழியை அடைப்பதற்கு முன், நவம்பர் தொடக்கத்தில் மீண்டும் மூடப்படுகிறது. மூடும்போது, உற்சவ டோலி எனப்படும் பல்லக்கு ஊர்வலமாக, சுமார் 20 கி.மீ. தொலைவில் உள்ள மக்குமத்திற்கு உற்சவ மூர்த்தி கொண்டு செல்லப்படுகிறது. அடுத்த வசந்த காலத்தில் மூர்த்தி திரும்பும் வரை, குளிர்காலம் முழுவதும் அங்கே வழிபாடு தொடர்கிறது. எந்த ஒரு நிலையான ஆவணமும் அல்ல, இந்த ஆறு மாத சுழற்சியே இந்தத் தலத்தை தொடர்ந்து செயல்பாட்டில் வைத்திருக்கிறது.

கட்டிடக்கலையும் புனித புவியியலும்

கேதார்நாத் மற்றும் மத்யமகேஷ்வரில் காணப்படும் அதே பாணியில், கத்யூரி கட்டிடக்கலை என அழைக்கப்படும் வட இந்திய இமயமலைப் பாணியில் செதுக்கப்பட்ட சாம்பல் நிற கல்லால் துங்க்நாத் கட்டப்பட்டுள்ளது. சிறிய கர்ப்பக்கிரகத்தில் சிவலிங்கத்துடன் பஞ்ச கேதார் மரபுடன் தொடர்புடைய சிலைகளும் உள்ளன. இது ஒரு சிறிய சபா மண்டபத்திற்குள் திறக்கிறது. அங்கு யாத்ரீகர்கள் தரிசனத்திற்குள் நுழையும் முன் கூடுகின்றனர். ஒரே கூம்பு வடிவ சிகரத்திற்குப் பதிலாக, கூரை அடுக்கடுக்கான கல் தட்டுகளால் மேலெழுகிறது. இது அலங்காரத்திற்காக அல்ல, அதிக பனிச்சுமையை உதிர்ப்பதற்கு ஏற்ற வடிவமைப்பு. முதன்மைச் சந்நிதியைச் சுற்றியுள்ள மதில் சூழ்ந்த முற்றத்திற்குள் மற்ற தெய்வங்களுக்கான பல சிறிய கோயில்களும் உள்ளன. சோப்தாவிலிருந்து ஏறி வந்த பிறகு இந்த முற்றமே ஓய்வெடுக்கும் இடமாகவும் பயன்படுகிறது.

இங்கு புவியியல் கோயிலின் அலங்காரமல்ல, அதன் புனிதத்தன்மையின் ஒரு பகுதியே. அதே பாதையில் மேலும் சுமார் 1.5 கி.மீ. தொலைவில் உள்ள சந்திரசிலா வரை தொடரும் மலைத்தொடரின் ஒரு பள்ளத்தாக்கு இடத்தில் கோயில் அமைந்துள்ளது. பொதுவாக இரண்டையும் ஒரே பயணத்தில் தரிசிக்கிறார்கள். இமயமலை கஸ்தூரி மான்களைப் பாதுகாக்க 1972-ல் உருவாக்கப்பட்ட கேதார்நாத் வனவிலங்கு சரணாலயத்திற்குள் சுற்றியுள்ள மலைச்சரிவுகள் அமைந்துள்ளன. எனவே வழியிலுள்ள புல்வெளிகளும் ரோடோடென்ட்ரான் மரங்களும் கோயிலைச் சுற்றியுள்ள வெறும் இயற்கைக் காட்சியல்ல, ஒரு பாதுகாக்கப்பட்ட வாழ்விடத்தின் பகுதியே.

பக்தர்களின் அனுபவம்

துங்க்நாத் தரிசனம் என்பது யாத்திரையும் நடைப்பயணமும் ஒரே செயலாக இருப்பதே. சோப்தாவிற்கு அப்பால் எந்த வாகனமோ ரோப்வேயோ செல்லாது. நடந்தோ குதிரையிலோ ஒவ்வொரு பயணியும் இறுதிக் கட்டத்தை அதே வழியில் கடக்கிறார்கள். பிற்பகல் மேகங்கள் சூழும் முன் மலைத்தொடரை அடைய பெரும்பாலானோர் விடியற்காலையே புறப்படுகிறார்கள். இது உயரமான இமயமலைத் தலங்களில் பொதுவான வழக்கம். வசதிகள் மிகக் குறைவு. வழியில் ஒரு சில தேநீர் கடைகள் மட்டுமே உள்ளன. கோயில் வளாகத்தைத் தவிர சென்றடைந்த பின் வேறு எதுவும் இல்லை. திறந்திருக்கும் காலத்திலும் கூட, ஒரே நாளில் மலைத்தொடரின் வெப்பநிலை பெருமளவு குறையலாம். எனவே எந்த மாதமாக இருந்தாலும் அடர்ந்த குளிர் ஆடைகள் அவசியம்.

துங்க்நாத் வட்டாரத்துடன் தொடர்புடைய சில இடங்கள் பொதுவாக இந்த பயணத்துடன் இணைக்கப்படுகின்றன:

• சந்திரசிலா சிகரம், கோயிலிலிருந்து சுமார் 1.5 கி.மீ. தொலைவில், இராவணனை வென்ற பின் இராமன் தவமிருந்ததாகக் கருதப்படும் சிகரம். இதே நடைப்பயணத்தின் நேரடி நீட்சியாக அடையலாம்
• தேவரியா தால், சாரி கிராமத்திற்கு அருகில் சுமார் 25 கி.மீ. தொலைவில் உள்ள ஒரு மலை ஏரி, தனி குறுகிய நடைப்பயணத்தில் சென்றடையக்கூடியது. பல நாள் பயணங்களில் துங்க்நாத்துடன் அடிக்கடி இணைக்கப்படுகிறது
• மக்குமத், சுமார் 20 கி.மீ. தொலைவில், துங்க்நாதின் குளிர்கால இருப்பிடமாகச் செயல்படும் கிராமம். கோயில் மூடியிருக்கும் மாதங்களில் இங்கு தெய்வம் வழிபடப்படுகிறது

நடைப்பயணிகளும் யாத்ரீகர்களும் கோயிலின் வெளிப்புறத்தில் பொதுவாகப் புகைப்படம் எடுக்கின்றனர். ஆனால் பெரும்பாலான செயலில் உள்ள சிவன் கோயில்களைப் போலவே, வழிபாட்டின்போது கர்ப்பக்கிரகத்திற்குள் புகைப்படம் எடுப்பது பொதுவாகத் தடை செய்யப்படுகிறது. எந்த ஒரு செயலில் உள்ள கோயிலைப் போலவே, கண்ணியமான, மரியாதைக்குரிய உடை எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. உயரமான இடமும் குளிரும் காரணமாக, முறையான கோயில் உடையை விட அடர்ந்த குளிர் ஆடைகளும் உறுதியான காலணிகளும் மிகவும் அவசியம். கோயிலுக்கு நேரடி வாகன வசதி இல்லை. சோப்தாவிலிருந்து சுமார் 3.5 கி.மீ. தூரம் நடந்தோ குதிரையிலோ கல் பதித்த நடைப்பாதை வழியாகச் செல்ல வேண்டும். கோயில் வளாகத்தில் வசதிகள் மிகக் குறைவு. எனவே சோப்தாவிலிருந்து தண்ணீரும் அடிப்படைத் தேவைகளும் எடுத்துச் செல்வது நல்லது.